Ruhum

uyanıktı sisli bir gölgenin farkında oluşu
ve pusula tarafından bölünen üç eşit parçanın ötesinde
on parmak; müstehcen.

sıralı sayıların bütünlüğünde
mutlak mutluluk yoktur.
cehenneme övgü, sarı sıtma
ve caravaggio’nun uçurum mükemmelliği;

patlamak zorundayım
ışıktan kaçmak
bu şekilde dönüşü olmayan o yolda
bana karanlığını ver
ilk başta ağrı büyür
sonra kırmızı kıyamet..

Schrödinger’in kedisi



Hahhhaasss haa deliliğime kimse yetişemez.. …. Sonra kafamın içinde çıtır, çıtır  bir şey eksildi, sanki resmi geçit törenleri, yan yana sıralı şeyler. Orası, burası karışık ve hızlı koşarak uzaklaştım. Kimse görmeyecek beni, havanın homurtusu,  yağmurun rutubet kokan gözleri ve ansızın parlayan patlamalar, yani somon balığı, rakkaseler, undergraund, rakı, roka, ışık.. Sonra bir patlama daha paraşütleri kapattım. Bulanık şeyler. Karanlık. Pıssss, pisipisii miyavvv, tısssss hurraaa,

Koro dur!
Koro çalış!!

Hhaaaa haaaaaahaaahhhaaaaaaa hiiiii,  pisipisii hahhhhhaaazuhaaaa hhaaaasssstthaaaaa.

Lotus

nefes almak için ne güzel bir ahenk
kelebek kanat etkisi
ve kutsal büyüleri omurgada gece.
.
odaların acısı intihar şarkıları gibi
ölümsüzlük ayinlerinde ince kemik teri ile kutsanmış ve taç yaprağında çıplak uyanış var.

yüzümde görmelisin, konuşuyorum
kör yazıtlardan bana gelen rüyalar
ağız köşelerinde ölümcül varlıklar
parçalanmış ellerindeyim dedim;

‘geldim
‘izledim.

çatlağımın içinde sütunsuz dil fısıldıyor
fırtınalı suda çiçek açan
bir acı gibi. orada.

Gioielli Rubati 201: SaphilopeS/Jonathan Varani – Whale – Yves Bergeret – Massimo Botturi – Marina Raccanelli – Frida La Loka – elettasenso – Alessandra Marcotti.

almerighi

Costola mancante
.

A te appartiene la mia
nudità ossea
la spina dorsale.
Puoi bermi di notte in un
calice di sussurri rossi
nel gelo della luna
nelle cicatrici che scrive
la tua bocca
Non sorgerà mai giorno
nella nostra danza oscura
Il tempo capirà che siamo
la costola mancante.

Scrivo nell’inchiostro
sdraiata sul tuo respiro
divido in sette la notte
le mezze ombre
lambiscono la riva, la corda
del tempo in una festa di
ossa, in una rosa di spine
rosse
Ti trovo con le dita,
siamo granelli di sabbia
che scivolano come sussurri
di una solitudine
in due.

di Saphilopes /Jonathan Varani, qui:

https://sapholipes.home.blog/2022/06/08/costola-mancante/
.
*
.
Balli nuda,
Lontano da attacchi di panico.
La mente sgombra
Di quel trasloco di pensieri.
Cerco verità
Nei sapori
D’esistenza;
Le tue labbra, le tue cosce,
Ci bagna la pelle
Questo vibrare sudore
In un letto fatto di piume
E radici.

View original post 594 kelime daha

Su iniltisi

bir şiirin içinde ne güzel uykulu duruyor
ve fısıltılı konuşuyoruz.

öpüyorum
ruhumun okşadığı göğsündeki karanlığı
ve çıplak kalmış her kelime için
ellerinden akan yazıtlar
nefesler ve ağız içleri.

gibi de  ölümsüz…

metamorphosis


her gece parmağımı kesiyorum
omurgamın ağrısında
karanlık sözler
ve kirlendik.

avlular inliyor
tanrım beni bağışla, bir bahçe tasarlayacağım
tohum korunmamış
çıplak ağzımın kenarındaki kül çatlağı.

ve elleriniz bir sihirbaza dokunuyor
sana ölümden bahsediyorum. güzel bir laleden bahsediyorum.

Rimbaud’un ölümü

ve baktın mı. ulumak için
ezberlediğim yağmurun kutsal fısıltısında
koyu saç
ve kaburganızdaki gece.

sonra yırtık ellerin
ve ağzının kenarında bir gülü doğuruyordum
dalında kül, bir sessizlik fırtınası
dört duvar, üfleyif mumları söndürüyorum ;

köz hangi gecenin içinde
kavranılmaz olanda yalnız uyuyor..

Katil odalar’a

önce ışığı patlat
sonra karanlık gelir, bir köprüyü geçerek
altından akan her şey için sola dönün.

bu sensin, inleyen ve zalim
bir yağmurun bronz bileziğinde yatarken
kendini  öpmek gibi yüzünü sakla
ve hiçbiri olmayacak. yeraltıyım.

evet, biliyorum çok karanlık
kuytularda ve çatlaklarda unutulmuş ve gizlenmiş olanlar için,

burada durmalıyız…