…….

Genel 1 Minute

dilim kadehlerle sınanıyor bu kederin,
gece yarısı sessizleşen anılarla içiyorum yokluğunu.
boş değil baba,
şehrin göbeğindeki tüm tramvaylar odamda çığlık atıyor
senin adını fısıldıyor
insanın bir omzu eksikken nasıl yaşlanacağını öğrenmesi gibi.

boşuna değil baba; ey ölüm, yağmuru dinliyorum
kalbime dokunuyor uyuması.

Bilinmeyen adlı kullanıcının avatarı

saphilopes tarafından yayınlandı

Yayımlanmış

“…….” için 18 yorum

  3. Good morning, Saphilopes. Reading this poem has moved me deeply. It felt like stepping into an intimate space where pain is not shouted, but breathed. The memory of the father emerges through absence, turning everyday sounds—the city, the trams, the rain—into echoes of loss. There is a profound sensitivity in the way your poetic voice measures life without the father. The emotion is tender, restrained, and at the same time intense, making the reader feel—at least, this is how I felt—the emptiness of remembrance and the delicacy with which sorrow touches the heart… ❤️

    Liked by 2 people

    Cevapla

      1. Thanks, dear poet My day is already recorded in my diary… And I’ve published it, unlike other selfish writers who keep their writings to themselves! 💐☺️❤️

        Liked by 2 people

      2. My page consists mostly of poems and I want to focus on poetry a little more. I don’t keep the texts. I sent you a text.

        Thank you my friend.🌿❤️

        Liked by 2 people

  6. İnsan en bi sevdiğini kaybedince ölümün ne olduğunu tam olarak anlayabiliyor. En bi sevdiğini, kendi gövdesinden bi parçayı koparıp toprağa gömer gibi gömünce.

    Sonra mezarlıklar daha yakın daha tanıdık artık hiç ürkülmeyen bi yere dönüşüyor.

    Zamanla hafifleyecek denilen o acı zamanla hafiflemiyor. Ama eskisi kadar yabancı da olmuyor. Onu da alıp göğsündeki diğer yüklerin yanına koyuyorsun.🌸

    Liked by 2 people

    Cevapla

Yorum bırakın