manus

”ve ıtır çiçekleri tükenirlerdi
çivit rengi sokaklarında”

…….

aniden basıyor karanlık
cilt değişimi
ve kolye içleri
bir çok zaman ruh yoruluyor.

denize bak
barınakların kırılganlığı var
acıyı sürüp gerçeğe dokunmak
o geceleri soyutlanmış
hüzünlü sopranolar gibi

cilt altında büyük yaralardan bahsedeceğiz
ellerimizden bahsedeceğiz
koyu bir motif
ayağa kalkmış.

manus” için 8 yorum

Yorum bırakın