Agave

zaman
entropilerde bir nevi papirüs ve kaburgama akan karanlık gibi
giderek durmaktayım ve gücüm yetmiyor
sıtmalı buluttan su dilenin.

….

gecenin dip sesi, kızıl güller ve yüzüm bir anevrizmaya tanıkken
kemiklerimi ve çığlığımı alacaksınız
yavaşça kabuğumu soyup
taş mermer ve ölü ruhlar üstünde
orada kolera,

ve ellerim  kavranılmaz olanın içinde duruyor.