Vian’ne

Her zaman geceleri gelir, aşk saki ve rakkase
Odamda oynuyorum, kediler, caz, blues

Kendimizi seviyorum ama kendimi sevmiyorum
Gözlerim inkar ediyor
Ruh kırık
Biz a’dan z’ye seri katiliz, güveler de beni uyandırıp içimi oydular
Geniş alan
Ve tam orada;

Aaa canım sevgilim, Catullus’um
Uzaklık olan her yer çok yakın
Ve kulaktaki küpenin de bir anlamı var
Tatlı ağzın ve boynun
Yüzünden keskin, akan molalar gibi
Renkler elimi lekeliyor
Kendimle oynamaya devam ediyorum
Sadece bu tamam, tamam mı
Konuşmadan da mümkündür ..