gibi, gidecek bir yerimiz yok
toprağın derinliğinde zamanın hilesi çekiyor bizi
ve gittikçe kararıyorduk fısıldayıp suyun dalgasını beyaz çanlara..
can da duyarmış,
yansımasında aynalar varken
damarların ve ellerin soğuduğu an
kendinden ve her zaman kendinden
herkes gidebilirmiş
şarabın ağrısı
iki keskin iplik ve hep kırmızıyken
tamam, anlaşılır
renkli camların kaplamasından başka
görünen güneş ışığıdır yalnız
ve son yoktur dipsiz bir dip
tapınaklarda soyunan giysilerimizden öte
böyle duruluyormuş
ve dinleniyormuş bir blues, sarhoş uyurken
sıradan yağmur da ıslatabilirmiş bizi,
öyle diyorlar, kurumuş ceviz ağacı
kimsenin ait olmadığı yer..
SaphilopeS 
…tam iç sesimle bir ateşkes anlaşması yapmışken ben…böyle böyle şeyler yazıyorsun yeniden bitiveriyorum.
BeğenLiked by 2 people
Kaotik güzelleme diyelim buna. Yeniden içeri ve dışarıya doğru.🌿
BeğenLiked by 2 people
“özel’de genel’i bulmak, o’nu genel kılmak”…Goethe sana bayılırdı, Şair!
BeğenLiked by 2 people
🌿
BeğenLiked by 1 kişi
ben bulamıyorum bir hile, ipliğim, sarılıyorum beni yıkacak ve yapacak zamana, ipliğim, uyuyorum… Bir sarmalın başdöndürücülüğü bu kadar güzel anlatılır, tebrik ediyorum…
BeğenLiked by 2 people
Çok teşekkürler.
BeğenLiked by 2 people