II: XIX

Sevgilim
Şu elmanın durduğu ağaca bak
Kemerini çözmüş gibi bir kışkırtı
Ve göğsümde tutunmaya
Keskin ısırışlar gibi eminim
Ah keşke
Parmağına katsam renkleri ve beni yapsan
Belki dindirebilirdim
Orayı burayı boyarken, bir karanlık yol gibi
Ağzın baldan tatlı
Uygunca adanmış şimşek
Yadsıyınca hızını kendisinden
Doruklarıma gel ey Elbruz
Yıllar var
Edip’in sofrasında şarap
Pontus koyunda hep geceleri bazuka
Sonra bin daha
Nasıl güneş doğacak tek geceyken biz
Ve kimi seveceksin
Bir ucunda sabahın biçtiği Terzi
Dolandığı iplikler
Makas ve saç
Sersem ayyaşlık ve açıkçası
Bir yığın şiirle seni baştan çıkaracağım