Amors

bir natürmort gölgeliği ters yönlü akıntı
sabahtan gece yarısına appia’nın portresi parlar
ışık buradan gelir,

ve gotik bir zamana uzanır flaman ressamları
bazı kurutucu maddeler bulurlar
karanlık ve saydamlık
sidon’un bin yıl yaşamış atları
kırmızı kaburgada oynayan drama
her şeyin çöküşünü anlatan bağ
yaz geçti annemin ellerinde
kimse bakmadı appia’nın gözlerine
bütün sessiz filmlerde amors bir duruş
sürreal bir gondol geldi uzaklardan
yüzümü boyayıp
karanlığa baktım, gölgenin yükselişine
kendiliğinden açılan bir bahçeye baktım
van gogh’un titrek elleri gibiydi  intihar.

ve
gece traş bıçağı
boynumuzu vurduk, sustuk
kuşkulardan sıyrılmış bir sevinç gibi
soğuk
katil ve ahlaksızdık
yazmadık hiç
tanrıyı aradık birbirimizde.

Amors” için 9 yorum

Yorum bırakın