Siyah

…

ışığı yırtılan o yolu seviyorum
rüzgar taşır, her park kendini soyar
kimse kimsenin parçası değil
kimsenin ait olmadığı o yer

o yere gidiyorum

belki beraber ölebiliriz
bir renk lacivert tuval
kaotik, her şey bölünmüş gibi dağınık

perdeyi çek
acıyı renge dönüştüren gece gölgesi
göle vuran yansıma
bakınca dalgalandım
atların ayağı kırık
bir intihar armonisi, belki iyileşirler diye bekleme
belki de öyle bir dertleri yok.