müziği demire çeviren sessizlik
kıyıdan kıyıya, kavağın ve çanların uluması, karanlığın eli
ve annemizin koynunda yavaşça soğuyoruz
zaman sadece rüzgar
sıvışıp geçiyor
bir taşa
ötekine.
duvarlarımızda ise yazılar okunmuyor
sırtımızda çırılçıplak ayıplığımız
büyük boşluklarda kopan kopana mezar taşları
üzerimizde
ağaçlar öpüşerek yabancılaşıyor
her ölü kendisiyle oynuyor artık…
SaphilopeS 
Herkes kendi ölüsüne ağlıyor artık…Kendi kendinin göğsüne koyup başını
BeğenLiked by 3 people
Ne kadar yabancıyız değil mi. 🌻
BeğenLiked by 2 people
Çooookkk.. 🙂
BeğenLiked by 1 kişi
Rakı tokuşturalım kız🙂
BeğenLiked by 2 people
E tokuşturalım valla artık 🙂 Hakettik😂
BeğenLiked by 2 people
Yaşadığımızdan daha çok mu ölüyoruz ne? 🙂
BeğenLiked by 1 kişi
Bu sistemde, Bi sövsek mi ne🤭🌻iyi söverim🙂
BeğenBeğen
Hiç şüphem yok 🙂 Benim yerime de söv, ben pek beceremiyorum.
BeğenLiked by 1 kişi
Hahhhaaa seve seve. 😆
BeğenLiked by 1 kişi