Şu siyahlı paltolu adam
Islak omuzlarını saklıyor, Doluydu sakin ve sırlıca, uygun adım marş..
Oysa
İçeri gir diyorum, odaların silindir şapkaları var. Bir de kasım
Yalnızca karaltıları tanrı çizer
Ses dediğimiz kabuksu doku
Korkunç sapaklı yol.
Bach bir senfoniyi yazarken
Belli belirsiz aynada yağmur, karaşin kaşlarım
Tüm ışıkları kapatıp
Bir ödül atıyorum kendime
Van gogh kulağı kesik
Etimi sıyırıyorum kemikten
Rengin doğumundayım
Tüm göğüs yaraları irin akıtır, tiz bir sesin ustalığı da…