Kül

Bugün kül süzüp ateşe koştum
Aklım gittikçe ulumakta
Ulumakta bir demircinin tokmağı
Kış  gelecek.

Her şeyi sarmaladım. Karşı tepenin kiraz çiçeklerini
Kısa ve uzun ağaçları
Ellerim benim değil, ellerim gecenin.

/

Sürgündeyiz Laros
Savruluyoruz havada
Öyle çürüyen her şey gibi
Bir an
Tenimizde şiddetli ağrı
İlgisiz bir gölgelikte
Tanrı ikimizi öldürüyor..

Kül” için 10 yorum

Yorum bırakın