365

Belki iç imgelerden gelen soyut resimlerdi dışavurumlar

Öyle şafak vakti bir taşa kanat kıran kuşlar ye’se kapılıp gitti suyunu bulmadan.

Oysa bir ayin gerekiyordu bize

Havarisiz avlularda karanlık ağaçlar gibi annemin elleri sürekli bahçeyi kazıyor

Bahçede lavtalar

Kemençe ve kemane.

.

.

.

Çünkü sökülüyordu organlarımız

Taşlık

Taşta kuş

Bahçede göz

Mavili at

Mavi çıplak

Sustuk mu? Meyus.

365” için 4 yorum

Yorum bırakın