Epigram

Benim sevgili Carcila’m

Hiçlik bahçesine gelip bu ağaca neden bakıyorsun

Yemin olsun ki

Senden önce varsıl piçleri geldi

Fırıldak ve aç gözleriyle çabucak bitirdiler ağaçları

Sertleştiler

Aslan postu çekip oturdular

Dingin malaha ırmağında

Küçük tanrıydın sen

Saphi’nin küçük tanrısıydın sen

Dokuz oktav katıksız şarap içen

Aletini okşayan güzel Carcila

Ne olurdu erken gelseydin

Törenleri kutlamada onların kılıçları

Ne kıyım

Bir tütün sardım

Ölmeden önce hamama gidiyorum

Hiçlik bahçesini düzenleri

Düzdüm ben

Ben düzdüm

Carcila bu gülünç değil mi

O ağaçtan bir kamış yapmıştın kendine…

Epigram” için 10 yorum

  1. Carcilla kim diye baktım, bulamadım. Şiir boyunca söyleniş sesi kendiliğinden mırıldanır gibi de yücelikli gibi de. Eski metinler dili gibi. Bu güzel. Eline sağlık.

    Liked by 1 kişi

    1. Epigram nedense bana hep eski metinleri çağrıştırıyor. Vardır o metinlerde insanın kendisiyle veya karşısındakiyle konuşması. İsime gelince uzmanlık alanım hayal dünyamdaki atları Kızılay meydanından uçurup Trabzon havaalanına kondurabilirim. 😃

      Çok teşekkür ederim. 😘

      Liked by 1 kişi

Yorum bırakın