Kabuk

güneşsiz kaldık.böylece çiçekler ve eller çürüdü. kim zamanı öldürüyorkırmızı gözlü haziran yoksa gergin ipler her şeyi parçalıyor mu? dedi boynumu kır bir tohuma çeviren deniz kabuğu; hep yarı uykulu misafirler gibi gideceğizbiz her zaman gittik. pencerenin önündeki bu cinayetlerlacivert topuklu kadınturuncu bir gece