Belki koyuluk

sevgilim, bırakılmış fırtınanın
gelip oturduğu bu zamanlar
hep sarhoş duruş
sessiz bir kıvançla geceleri kusar
kan boyunlarında hiç giyinmeden..

çok endişe
bu ateşli sıtmalık, ırmak kıyıları
ışığı karaltan göz ve ürperme
görür gibiydik, oyun gibi
istenebilir acılardan uzak kılan
birbirimizde bütünlük
çok ağrı
haşhaşi
renklerin birleştiği
bu ayıklar, güne durma
ve gölgesini kaybetmiş her şey
uyuyalım
nasılsa çağıracağım seni
yüzünü boyayıp bir tabloya…

art. carola kastman

Belki koyuluk” için 18 yorum

      1. L’agréable positif qui émane de ce commentaire est vif comme ce qui soulève
        Et j’en suis sincèrement touché
        Merci pour un partage fondé…
        N-L

        Liked by 1 kişi

  1. mia cara,
    queste volte in cui la tempesta abbandonata arriva e si siede,
    l’ ubriaco vomita sempre di notte con silenzioso orgoglio
    senza vestirsi di sangue .

    wow incipit meraviglioso.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s