Işıklar kapanırken

Tutuşacak bir ormanın yeşili yok
Bütün kökler kuru, yarı karanlık ağaçlar gibi
Ağır mozaikli gövdemizden soyunuyoruz

Kırık dal
Rengini yiyen çiçek
Suskun rüzgâr çanlarında
Üç kere sesi boğuk balina çığlığı
Çürük tohum
Ölü yağmur
Ve gözleri bağlı verandalarda aklım.

//

İskeleti kırık köprü ortasındayım Lina’m
Demir sürgülü bir kuşun gözüne
Eğilip üç kere şarkı söyledim..

Işıklar kapanırken” için 2 yorum

  1. an’ın fotoğrafa sıkışıp kalmasını arzu etmeyen ama bir yerlerde biçimin ya da suretin tümü değil de bir parçasıyla yetinen görsel imgelerle ve renklerle bezenmiş şiirler bunlar. Sanki bir fotoğraf ya da resme bakıp da kapağı açılan şiir barajı gibiler. Yakından bakınca barajdan boşalan suyun seyri normalleşince bir bütün olarak bakıldığında yani daha iyi kavranıyor.

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s