Mağara iniltileri

Ey yaralı figür, el ve gövdeyi işleyen taş havanlar

Odun kömürü, fırça ve kuş tüyleri
Oyuklara sırrını saklayan freskler.

Aydınlık göğün altında
Korkular renk değiştiriyor
Geniş kavisler, zeytin ormanları
Yüzünü hikayeden çeken tasvirler
İzis kültü
Ve ölüleri çağırma seansı…

Avludan kaç lika, burası karanlık değil
Işık kırbacı

Somoslu ustalar işliyor kederimizi
Camlar, ağaçlar ya da kumaşlar
Her şey coşmuş gibi, en tatlı aldatmacaydı nefesin değmesi
Her gün biraz daha ölüyoruz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s